Ямарваа нэгэн бүтээл гэдэг хүний оюун ухаанаас урган гарахдаа тухайн хүний сэтгэл зүрхний чинадад байсан гэрэл гэгээ, уй гуниг хийгээд сэтгэл хөлдөл гээд хүний эмзэгхэн хөндүүрт байж болох бүхнийг аван гардаг гэж би боддог. Иймээс ч аливаа нэгэн бүтээл хийж байгаа хүн, уран бүтээлчийг би хайрладаг, Түүнийг бас азтай гэж боддог. Учир нь сайн муу алин боловч сэтгэлийн хөдлөлөө шар айрагны мухлагт биш, шөнө дундын гудамжинд нударган зодооны дунд биш, бүтээлээрээ тайлж байгаа тэр эрхэм азтай. Иймээс л хэний ч бай эрхэм таны ч бай сэтгэл зүрхний гүнээс гарсан юм бүхэн үнэтэй. Бүтээлийг үнэлдэггүй цаг үед амьдарч байгаадаа, хүнийг хайрладаггүй нийгэмд өөрөө ч, үр хүүхдээ ч өсгөж байгаадаа гутрах юун. Нэгэн цагт Ороосын яруу найрагч Цветаева "-Бичицгээ....харагдаж байгаа бүхий л зүйлийнхээ тухай, хана туурга хаа сайгүй бичицгээ" хэмээн уулга алдан хэлсэн байдаг. Амьдрал угаасаа л ийм шаналах хэрэггүй....Энд тавьсан нийтлэлүүд хийгээд шүлгүүд минь түүгээр ч зогсохгүй өөрийн бус бусдийн хөдөлмөр шингэсэн гэрэл зургууд, уран зургуудыг ч сэтгэл зүрхнийхээ гүнээс танд зориуллаа. Таны энэ агшны сэтгэгдэлд нийцэх болтугай.
Амлая чамайг би хайрлахаа болино
Аз жаргалын мөнгөн шувууд зүрхнээс минь
нисэхээ болино
Өөрийг чинь хайрласан олон олон өдрүүд
Өчигдөртэй минь хамт номын тавиур дээр үлдэнэ
Харцаа гудайлган дэмий зовох хэрэггүй
Халширч бас үгээ зөөх хэрэггүй
Болохгүй юм ирэхгүй л жамаар
Бодлоос чинь би саринаж байгаагаа мэдэрч байна
Өнгөт орчлонгийн түмэн өнгөн дундаас
Өөрийн минь өнгийг харахаа больж байгааг чинь
анзаарч байна
Юу дутсан гэгээн амьдрал вэ…
Ердөө л чиний нэрийг мартачхая
Амлая чамд би дурлахаа болино
Алтан мөнгөн гижигнүүд зүрхний минь ховдолоос
нисэхээ болино
Хамтдаа өнгөрүүлсэн тэр л дурсамжуудаа
шүлэг болгоод
Хааж орхиноо би номын тавиур дээрээ
Ичихгүй зовохгүй бүхэн хаа сайгүй
Энд ч тэнд ч нүүрлэж л байдаг хойно доо
Өнгөрсөн бүхэнд харамсал илэрхийлэн
Өөдөөс минь толгой гудайх хэрэггүй ээ
Бүтэхгүй юм болохгүй л жамаар
Би чиний л зүрхнээс нисч байгаагаа мэдэрч байна……
Labels: Сансрын салхины шүлэгүүд